Eğitimin Geleceği Adına İnanmamız Gerekenler

Okulun gerçek amacının, gençleri gelecekte daha üst düzey yetkinliklerle donatarak tatmin edici bir yaşam sürmeye hazırlamak olduğuna inanmalıyız.

Makine zekası, kariyerleri ve sorumlu vatandaşlığı yerine getirmek için gereken yetkinlikleri tamamen değiştirerek hızla ilerliyor. Çocuklarımız, eleştirel düşünme, yaratıcılık, cüret, işbirliği, kaynaklardan yararlanma yeteneği gibi üst düzey yeterliliklere değer veren bir dünyada yetişkinler olacak. Yine de bu yetkinlikler, zekice tasarlanmış bir modele dayanan veriye dayalı eğitim politikaları tarafından zayıflatılmaktadır. . . bir asırdan fazla bir süre önce. . . çocukları endüstriyel çağa hazırlamak amaçtı. O dönem çoktan geride kaldı ve çocukları geçmişlerimize değil geleceklerine hazırlamak için okulları yeniden tasarlamamız gerekiyor.

Çocuklarımızın standartlaştırılmadığına ve öğrenmelerinin de standart olmaması gerektiğine inanmalıyız.

Her çocuğun kendine özgü ilgi alanları, yetenekleri ve potansiyeli vardır. Yeni yürümeye başlayan çocuklar meraklı, yaratıcı, cesur ve başarısızlığın üstesinden gelmeye isteklidir .Bu özellikler dinamik, inovasyon odaklı dünyamızda yetişkinler için temel özelliklerdir. Ancak liseye gelindiğinde, bu özellikler çoğu okulda çoğu öğrencide büyük ölçüde kaybolmakta. Bu öğretmenlerimizin hatası değil; sistemin tasarımının doğasında var. Öğrencileri (ve eğitimcilerini) düşük seviyeli kapasitelerin yüksek riskli standart testleriyle sıralamaya amansız odaklanmanın ikincil zararıdır. Bu yoğun standardizasyon, ülkemizin gençliğini, önemsedikleri şeylere derinlemesine gitme, farklı yetkinlikler oluşturma ve ileriye yönelik farklı yollar yaratma fırsatından ve onların, amaca yönelik, topluma katkıda bulunan üyeler haline gelmelerini sağlayan şeylerden mahrum bırakıyor.

Ülkemizin okullarının eğitim sürecinin başarısı hakkında çocuklarımızın geleceği için kendisini kandırmasını bırakmasının gerekliliğine inanmalıyız.

Ülkemiz, toplam test puanlarını artırmak ve test puanı ‘başarı’ açığını kapatmak gibi içi boş bir hedefle, veriye dayalı politikalar yoluyla eğitimi iyileştirmek için onlarca yıl harcadı. Büyük miktarda zaman ve paradan sonra, buna kötü hazırlanmış öğrenciler ve motivasyonu kırılmış öğretmenler dışında gösterecek çok az şeyimiz var. Eğitimcileri, seslerinin duyulmadığı, inanmadıkları ve en zorlu öğrencilerimizle çalışan eğitimcileri farklı şekillerde başarısızlıklardan sorumlu tutuyoruz. Daha yüksek sınav puanları peşinde koşarken, çocukları gelecekleri için hazırlamıyoruz – bozuyoruz ve okulun gerçek amacı ile olan tüm bağlarını kaybediyoruz.

Eğitimcilere güvenmeye ve onları desteklemeye inanmalıyız, onları mikro düzeyde yönetmeye ve morallerini bozmaya değil.

Ülkemizin sınıflarında ve okullarında derin bir birikim ve uzmanlık vardır. Alandaki eğitimcileri dinlemeli ve onlardan öğrenmeliyiz. Öğrencilerin temel yetkinliklerini geliştirmelerine yardımcı olan öğrenme ortamları yaratmada onları desteklememiz gerekiyor. Gerçek hesap verebilirlik çerçeveleri geliştirmek için eğitimcilere güvenmemiz gerekiyor. Onlarca yıldır, azalan güven, saygı ve finansal destek seviyeleriyle öğretmenlere giderek daha fazla talep yığdık. Ve şimdi, salgın sürekli erozyonu bir kötü muamele çığına dönüştürdü – okullarımızın, çocuklarımızın ve ulusumuzun geleceğini tehlikeye attı.

 

Tüm dezavantajlı gurupların sistem dışı kalmamaları ve tüm fırsat ve olanaklardan akaranlarıyla eşit bir şekilde yararlanmalarına olanak sağlayacak Anayaysamızın eğitimde fırsat ve imkan eşitliğiyle ilgili maddelerine uygun tedbirlerin alınacağına inanmalıyız.

Anayasamız ve yasalarımız, her vatandaşımıza yaşam, özgürlük ve mutluluk ve refah hakkını vaat ediyor. Ülkemizdeki eğitim çağındaki her çocuğun nitelikli ve kaliteli birinci sınıf bir eğitimine erişimi olması gereklidir., Varlıklı çocuklar mükemmel bir erken çocukluk bakımı alırken ve iyi finanse edilen okullarına devam ederken ve dört yıllık seçkin üniversitelerde kayıtlara hakim olurken, en çok desteğe ihtiyaç duyan dezavantajlı çocukları bir kenarda bırakamayız. Ülkemizdeki her çocuğa ‘mutluluk arayışı’nda adil bir şans veren eğitim önceliklerine ihtiyacımız var.

Şimdinin şiddetli aciliyetine inanmalıyız.

Eğitim demokrasimizin temeli ve ülkemizin geleceğidir. Akılda kalıcı sloganlar ve daha fazla test, ihtiyacımız olan eğitim dönüşümünü üretemeyecektir. Ancak, finansman modellerini yeniden yapılandırmaya, aciliyet ve öğrenme deneyimlerini yeniden hayal etme vizyonunu getirirsek, milyonlarca çocuğun ve ulusumuzun geleceğini yükseltebiliriz. Politika yapıcıların sahada deneyim sahibi insanlara danışmadan mantıklı öncelikler veya ilham verici bir vizyon sunmalarını bekleyemeyiz.Sistemi iyi, doğru ve verimli bir şekilde çalışır hale getirmeliyiz. Gelecek on yıl değil, gelecek yıl değil, şimdi. Eğitimcilerimiz ne yapacaklarını biliyorlar ve topluluklarımızın da onları desteklemesi gerekiyor.

Facebook Yorumları
Sertaç Hindistan hakkında 26 makale
Sertaç Hindistan 1975 yılında İzmit’te doğdu. Ellinci yıl İlkokulu, İzmit Ortaokulu, İzmit Lisesi Lisesi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Eğitim Yönetimi ve Planlaması bölümünden 2001 yılında mezun oldu. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü’nde Eğitim Yönetimi alanında yüksek lisans öğrencisidir. Öğretmenlik hayatına 2002 yılında Ankara Yenimahalle Gazi Osman Paşa İlköğretim Okulunda’ Özel Eğitim Öğretmeni olarak başladı. 2005 yılında Kanuni İş Okuluna Özel Eğitim Sınıf öğretmeni olarak atandı. Almanya, Danimarka da Özel eğitim Okulları ve İspanyada Kapsayıcı Eğitimle ilgili Erasmus Projelerinde görev aldı. 2008 yılından itibaren İzmit Nuh Çimento Özel Eğitim Meslek Okulunda görevine devam etmektedir Ayrıca SODİMER Öğretmen İcra Kurulu Üyeliği,Samsung Türkiye - Habitat işbirliğinde yürütülen Solve For Tomorrow projesinde Mentörlük, ÖRAV ve Öğretmen Ağı elçiliği, Yuvam Dünya ve Let Do İt Türkiye çevre gönüllülüğü ile ilgili görevleri de yürütmektedir.Evli ve 2 çocuk sahibidir.

İlk yorum yapan olun

Yorumunuz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.